سری مقالات تشریحی پرنده های مدل – بخش هشتم

سری مقالات تشریحی پرنده های مدل – بخش هفتم
آگوست 18, 2019
سری مقالات تشریحی پرنده های مدل – بخش نهم
آگوست 26, 2019

سری مقالات تشریحی پرنده های مدل – بخش هشتم

پیشرانش گازی
گاز تحت فشار ذخیره شده، مانند دی اکسید کربن، می تواند به عنوان قوای پیشران جهت پرنده های مدل کوچک، مورد استفاده قرار گیرد، نحوه عملکرد آن هم چیزی مشابه با یک بادکنک می باشد که باد شده و سپس رها شود. مدلهای پیشرفته پیشرانش بوسیله گاز تحت فشار دی اکسید کربن، می تواند یک موتور منبسط شونده پیستونی (Piston Expansion Engine) را جهت به حرکت درآوردن ملخ پرنده مدل، به عملکرد وادارد. این موتورها می توانند تجهیزات کنترل سرعت و چند سیلندر گاز تحت فشار را با یکدیگر ترکیب کرده و به راحتی پرنده های مدل رادیو کنترل را به پرواز درآورند. دو شرکت معروف که در زمینه ساخت اینگونه موتورها مشغول هستند، Gasparin و Modela می باشند. موتورهای دی اکسید کربنی همانند موتورهای کشی، به نام پیشران ها “خنک” نیز شناخته می شوند، چرا که هر دو اینها در حین آزاد سازی انرژی پتانسیل موجود، خنک می شوند، برعکس موتورهای الکتریکی و احتراق داخلی که در حین عملکرد به شدت داغ می شوند.

کیت موتور دی اکسید کربن
نمونه دیگری از یک موتور دی اکسید کربنی

دیگر انواع اینگونه موتورها، نوع بخار می باشند. اینگونه موتورها حتی دارای قدمتی فراتر از مدلهای موتور کشی می باشند. در 1848، John Stringfellow، پرنده مدلی مجهز به موتور بخار را به عرصه هوانوردی معرفی کرد، پرنده ای با 3 متر دهانه بال.

نمونه ای از موتور خطی (In-line)، از نوع بخار

دهانه بال یا Wingspan، که به عنوان Span نیز شناخته می شود، فاصله مابین نوک بالها پرند نسبت به هم می باشد، برای مثال هواپیمای بوئینگ 777 سری 200 دارای 60.93 متر دهانه بال می باشد و پرنده “آلباتروس سرگردان” که به نوعی بزرگترین جاندار پرنده عصر حاضر می باشد، دارای دهانه بال 3.63 متر می باشد.

نمونه ای از اندازه دهانه بال
پرنده آلباتروس سرگردان

درآینده بصورت مفصل در بخش مقالات تخصصی هوانوردی به بررسی میزان دهانه بال و تاثیراتش خواهیم پرداخت.

موتورهای احتراق داخلی
تمامی موتورهای احتراق داخلی تولید دود و صدای زیاد کرده و نیازمند نگهداری و تعمیرات دوره ای می باشند، لذا یک مدلر تازه کار بایستی در بدو ورود به این حیطه، این موارد را در نظر داشته باشد. در عرصه پرندهای رادیو کنترل مقیاسی، موتورهای احتراق داخلی از نوع التهابی یا همان Glow Engine ها، از دیرباز سردمدار میدان بوده و هستند.

دو نمونه از موتور مدل پیستونی یک چهار زمانه و دیگری دو زمانه

اینگونه موتورها که بسیار مناسب طیف وسیعی از پرنده های مدل می باشند، بوسیله ترکیبی از متانول، نیترومتان و روغن کرچک و یا روغنهای سینتیک به عنوان عنصر روان ساز، سوخت رسانی می شوند که بصورت میکس شده و آماده به استفاده در فروشگاه های مربوطه، موجود می باشند. این دسته از پیشرانها نیازمند تحریک خارجی اولیه بوسیله استارترهای برقی و یا دوران دادن ملخ پرنده بصورت دستی بوده، همچنین شمع التهابی می بایستی بوسیله جریان الکتریکی و مقاومت تولید شده ناشی از عبور این جریان، المنت شمع گرم شده تا آنجا که احتراق اولیه درون سیلند رخ داده، سپس این احتراق می تواند بصورت پیوسته بدون وجود جریان الکتریکی، ادامه پیدا کند.

استارتر الکتریکی

شمع های التهابی مورد استفاده در موتورهای احتراق داخلی پرنده های مدل بوسیله واکنش تحریک کننده ایجاد شده ما بین المنت از جنس پلاتین و سوخت پایه متانولی، تا زمانی که به قدر کافی در تماس با متانول باقی بماند، به نحوی برافروخته مانده و توانایی ادامه ایجاد احتراق را جهت سوخت موجود در سیلندر، دارا می باشد. در حقیقت این احتراق حاصل سه پارامتر گرم کننده سوخت تا دمای شروع احتراق بوده که شامل: همین واکنش ذکر شده مابین المنت پلاتینی، حرارت ناشی از ایجاد کمپرس درون سیلندر ناشی حرکت  پیستون و حفظ مقداری از حرارت در سیکل قبلی احتراق توسط بدنه شمع که با سوخت در تماس بوده و انتقال این حرارت به سوخت در سیکل بعدی، می باشد.

یک شمع التهابی

ادامه دارد…
موفق و سرافراز باشید.
سید مهران موسوی پور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *